facebook

Stefan Jarociński

image

Stefan Jarociński (1912-1980) muzykolog, krytyk, pisarz muzyczny. Był miłośnikiem muzyki i kultury francuskiej, przedmiotem jego zainteresowań była estetyka XIX i XX wieku, z pogranicza muzyki, literatury i plastyki oraz historia krytyki muzycznej. Szczególnie ważną część jego dorobku stanowią prace poświęcone muzyce Claude'a Debussy’ego — Debussy a impresjonizm i symbolizm oraz Debussy — Kronika życia, dzieła, epoki.

Kolega i przyjaciel Lutosławskiego z Liceum Batorego, wielki admiratorem jego twórczości, jest autorem książki Witold Lutosławski, Materiały do monografii (PWM 1967) oraz poświęconych jego muzyce artykułów. W jednym z nich zauważył: „Przodujące stanowisko, jakie wśród wszystkich prawdziwych twórców zajmuje u nas Lutosławski, zawdzięcza on nie tylko i nie tyle może nawet wielkości swojego talentu, co imponującej woli i konsekwencji, z jaką tworzy i rozwija swój własny język muzyczny, oraz rezultatom artystycznym, jakie przy tym osiąga” (Indywidualność Lutosławskiego, Ruch Muzyczny 21/1961).

Witold Lutosławski tak go wspominał w rozmowie z Elżbietą Markowską w r. 1981: „Ze Stefanem Jarocińskim łączyły mnie więzy bardzo ścisłej, gorącej przyjaźni. Mojej muzyce poświęcił sporo czasu, projektował wydanie książki na temat moich utworów i zaczął nawet w swoim czasie przygotowywać do niej materiały. (…) Muszę powiedzieć, że to, co mówił i to, w jaki sposób mówił oraz reagował na moje utwory usłyszane po raz pierwszy, było dla mnie sprawą wielkiej wagi. Także wspólne zamiłowania i gusty muzyczne. Już sam fakt, że Stefan tak wiele czasu swojego życia poświęcił Debussy’emu sprawiał, że w specjalny sposób był mi bliski, ponieważ w moim osobistym życiu Debussy również odegrał bardzo ważną rolę. (…) Jeżeli chodzi natomiast o twórczość Jarocińskiego, a specjalnie o tę, która związana jest z Debussy’m, muszę powiedzieć, że byłem również bardzo gorliwym jej czytelnikiem. (…) Po śmierci Stefana postanowiłem uczcić Jego pamięć, pisząc utwór poświęcony Jego Osobie. Uznałem, że byłoby rzeczą właściwą nawiązać do twórczości Debussy’ego. Z początkowego fragmentu Peleasa i Melizandy zapożyczyłem cztery pierwsze dźwięki. Dźwięki te tworzą początek pewnej myśli muzycznej, która snuje się dalej, w sposób właściwy tylko dla mojej muzyki”.

Prawykonanie Grave na wiolonczelę i fortepian odbyło się 22 kwietnia 1981 roku w Muzeum Narodowym w Warszawie na wieczorze, poświęconym pamięci Stefana Jarocińskiego. Grali Roman Jabłoński i Krystyna Borucińska.

kt