facebook

Bibliografia

Danuta Gwizdalanka, Krzysztof Meyer, Lutosławski. Droga do mistrzostwa, tom II, PWM, Kraków 2004

Danucie Gwizdalance i Krzysztofowi Meyerowi zawdzięczamy fundamentalną monografię życia i twórczości Witolda Lutosławskiego. Bardzo obszerne dzieło autorzy podzielili na dwa tomy: Droga do dojrzałości i Droga do mistrzostwa, wyznaczając cezurę miedzy nimi na rok 1960. Imponuje ogrom materiału informacyjnego, jaki udało im się zebrać: czerpali z obfitej literatury, poświęconej kompozytorowi, sięgnęli do rzadkich nieraz dokumentów i listów, pochodzących zarówno z różnych instytucji jak i ze zbiorów prywatnych. Dotarli również do wielu osób, także tych, które znały kompozytora zwłaszcza we wcześniejszych okresach jego życia, w czasach, o których wiedzieliśmy stosunkowo niewiele: ich wspomnienia i świadectwa mają zatem szczególną wartość. Powstała szeroka panorama życia i twórczości Lutosławskiego, w której poznajemy bliżej kompozytora zarówno w sytuacjach związanych z działalnością zawodową jak i w życiu prywatnym. Biorąc pod uwagę fakt, że życie Lutosławskiego upłynęło w znacznej części w Polsce pod rządami komunistycznymi, autorzy wiele uwagi poświęcili kontekstowi politycznemu, który miał ogromny wpływ na losy twórców i ich dzieł (co dziś może wydawać się trudno zrozumiałe). Monografia zawiera omówienia poszczególnych dzieł i charakteryzuje ewolucję stylu Lutosławskiego; autorzy starali się jednak uniknąć powielania materiału, znanego z licznych wcześniejszych publikacji, ograniczając się do tego, co ich zdaniem szczególnie istotne.

We Wprowadzeniu autorzy zaznaczają, że Danuta Gwizdalanka "do domu kompozytora zbliżyła się dopiero w ostatnich latach jego życia". Natomiast Krzysztof Meyer znał Witolda Lutosławskiego przez 29 lat, od początków własnej kariery kompozytorskiej. Ich znajomość, początkowo nosząca znamiona relacji mistrz – uczeń, pogłębiła się poprzez liczne spotkania, m. in. na forum komisji programowej Festiwalu Warszawska Jesień oraz w zarządzie Związku Kompozytorów Polskich, by w końcu przerodzić się w przyjaźń. Meyer miał więc możność obserwować zachowania Lutosławskiego w wielu sytuacjach, znanych tylko wąskiemu gronu. Tak więc "osobiste reminiscencje w książce są wspomnieniami Krzysztofa Meyera". Jego świadectwa znacznie wzbogacają portret bohatera książki. Ważnym dopełnieniem publikacji jest bogaty materiał ilustracyjny, obejmujący zdjęcia oraz przykłady muzyczne.

kt