facebook

Ernest Ansermet

image

Szwajcarski dyrygent i kompozytor, ur. w 1883 r. w Vevey, zmarły w 1969 r. w Genewie. Studiował w Genewie, Paryżu, Monachium i Berlinie; wśród jego nauczycieli dyrygentury byli Felix Mottl i Arthur Nikisch. Dzięki Igorowi Strawińskiemu został kierownikiem muzycznym Baletów Rosyjskich Diagilewa, z którymi współpracował w latach 1918-23. W 1918 r. powołał do życia Orkiestrę Szwajcarii Romańskiej w Genewie, którą prowadził przez pół wieku. Zyskał sławę jako znakomity wykonawca dzieł współczesnych, zwłaszcza Debussy'ego i Strawińskiego; dokonał prawykonań szeregu jego dzieł, m.in. Historii żołnierza, Pulcinelli, Lisa, Wesela i Mszy, a także Trójgraniastego kapelusza Manuela de Falli.

Ernest Ansermet wykonał także po raz pierwszy jeden z utworów Witolda Lutosławskiego - Postludium I. W pierwotnym zamyśle kompozytora miał powstać obszerny cykl "utworów koncertowych", a tytuł Postludia miał wyrażać (jak sugeruje Tadeusz Kaczyński) pożegnanie z odchodzącym w przeszłość, jak wówczas odczuwano, medium - orkiestrą symfoniczną. Nieco inaczej wyjaśnia go sam kompozytor: "Pierwszy z utworów wykończyłem w 1963 roku i zadedykowałem Międzynarodowemu Czerwonemu Krzyżowi w Genewie, aby [...] mógł stanowić zakończenie programu uroczystego obchodu stulecia jej istnienia. Wiąże się z tym tytuł Postludium, który nadałem również dwóm pozostałym. Tytuł ten pasuje do nich choćby z tego powodu, że są to ostatnie moje kompozycje, jakie napisałem w całkowicie niealeatorycznej konwencji."

Była to realizacja pierwszego zamówienia, jakie Witold Lutosławski otrzymał zza granicy - zaproszenie do napisania okolicznościowych utworów otrzymali wówczas także Benjamin Britten, Frank Martin i Dymitr Szostakowicz. Ich prawykonanie (Szostakowicz nie napisał utworu) odbyło się 1 września 1963 roku w czasie uroczystego otwarcia kongresu jubileuszowego Czerwonego Krzyża, wykonała je pod batutą Ernesta Ansermeta Orkiestra Szwajcarii Romańskiej. Lutosławski nie był obecny na koncercie.

kt