facebook

Kazimierz Kord

image

Kazimierz Kord (ur. 1930 w Pogórzu), dyrygent, prowadził wiele muzycznych instytucji w kraju. Najdłużej, bo od 1977 do 2001 r. stał na czele Filharmonii Narodowej w Warszawie.

Edukacje rozpoczynał w Liceum Muzycznym w Katowicach po czym w 1949 roku wyjechał na stypendium do Leningradu, gdzie studiował przez 5 lat w Konserwatorium w klasie znakomitego pianisty i pedagoga Władimira Nielsena. Po powrocie do Polski podjął naukę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie uczęszczając na zajęcia do Artura Malawskiego i Witolda Krzemieńskiego. Pierwsze zawodowe dyrygenckie doświadczenia zdobywał jako chórmistrz w Warszawskiej Operze. W 1962 r. powrócił jednak do Krakowa, gdzie pełnił funkcję dyrektora Miejskiego Teatru Muzycznego i w czasie ośmioletniej pracy przygotował ok. trzydziestu premier baletowych i operowych, a wśród nich we własnej reżyserii i scenografii Józefa Szajny – Fausta Charlesa Gounoda.

To właśnie dzięki temu spektaklowi został zaangażowany do Gartnerplatztheater w Monachium, gdzie prowadził między innymi Damę Pikową Czajkowskiego czy Zamek Sinobrodego Bartoka. Wielkim osiągnięciem Kazimierza Korda na polu opery była wieloletnia współpraca z Metropolita Opera w Nowym Jorku. Tam przygotowywał Damę pikowa Czajkowskiego, Aidę i Macbetha Verdiego, Cosi fan tutte Mozarta, a na otwarcie sezonu 1977/78 Borysa Godunowa Musorgskiego. W Operze w San Francisco prowadził m. in: Falstaffa i Otello Verdiego. Stałą współpracą związany był także z teatrami operowymi w Amsterdamie, Monachium, Düsseldorfie, w Kopenhadze z Królewską Operą, a także w Londynie prowadząc spektakle w Covent Garden.

Dyrygował także wieloma zespołami symfonicznymi: w Chicago, Cleveland, Pittsburghu, Detroit, Dallas, Cincinnati, gdzie przez pewien czas był pierwszym gościnnym dyrygentem. Poprowadził europejskie tournée z Toronto Symphony Orchestra, był wielokrotnie gościnnym dyrygentem w Osace i Tokio. W Europie dyrygował orkiestrami w Londynie, Paryżu, Berlinie, Wiedniu, Rzymie, Leningradzie, Moskwie, Hamburgu, Kolonii Frankfurcie, a w latach osiemdziesiątych przez sześć sezonów był szefem Orkiestry Sudwestfunk Baden Baden.

W Polsce przez 4 lata stał na czele Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, a w 1977 r. przejął po Witoldzie Rowickim Orkiestrę Filharmonii Narodowej w Warszawie, kończąc działania w roku 2001, kiedy to warszawska Filharmonia obchodziła stulecie swojego istnienia. W tym czasie zespół ugruntował swoją pozycje na międzynarodowej arenie, a Kazimierz Kord z Orkiestrą odbył ponad 30 wielkich tournées koncertowych po wielu krajach świata.

W swoim repertuarze Kazimierz Kord miał dzieła różnych epok i stylów, ale można powiedzieć, że jego uwaga koncentruje się na wielkich muzycznych formach, także utworach współczesnych prezentowanych między innymi podczas Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, na festiwalu w Donaueschingen czy na Forum Lutosławskiego. To właśnie Kazimierz Kord zwrócił się z prośbą do Witolda Lutosławskiego o patronat nad imprezą, która miała być poświęcona najwybitniejszym dokonaniom współczesnej sztuki.

Kompozytor ułożył listę kilkudziesięciu najwybitniejszych dzieł muzycznych, które stworzyły „kanon XX wieku”. Na program każdej edycji Forum składały się koncerty w Filharmonii, a także spotkania, wystawy, seminaria i odczyty poświęcone współczesnej sztuce. Brali w nich udział najwybitniejsi twórcy i teoretycy. Zamierzeniem organizatorów było również, by festiwal stał się okazją do prezentacji dorobku młodych artystów. Pierwsze Forum odbyło się już po śmierci kompozytora w 1995 roku, podczas którego Kazimierz Kord dyrygował IV Symfonią Witolda Lutosławskiego, a w czasie kolejnych poprowadził Chantefleurs et chantefables (IV Forum w 1998), w którym to dziele partię solową śpiewała Olga Pasiecznik, podczas II Forum natomiast (1996) Ewa Pobłocka pod batutą Kazimierza Korda wykonała Koncert fortepianowy kompozytora. Dzieło to znalazło się także w programie wieczoru uświetniającego rocznicę urodzin Chopina 1 marca 1999 roku. Kazimierz Kord nagrał z Ewą Pobłocką Koncert na płytę (firmy CD Accord), na której znajdują się dwa inne Koncerty fortepianowe twórców XX wieku: Andrzeja Panufnika i Pawła Szymańskiego.

Dzieła Witolda Lutosławskiego często pojawiały się pod batutą K. Korda w programach koncertów z orkiestrą Filharmonii w Warszawie. 1 października 1990 roku podczas inauguracji 12 Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego – Kazimierz Kord dyrygował III Symfonią, 4 października 2000 r. podczas inauguracji 14. Konkursu Chopinowskiego Koncertem na orkiestrę, natomiast 5 listopada 2001 r. podczas wieczoru uświetniającego stulecie istnienia Filharmonii warszawskiej pod jego batuta zabrzmiała IV Symfonia kompozytora. W czerwcu 1984 r, na zakończenie sezonu K. Kord zaproponował Koncert na wiolonczelę W. Lutosławskiego, w którym solistą był Roman Jabłoński. Niezapomnianym był wieczór "Yehudi Menuhin in memoriam" (1999 r.), kiedy to zabrzmiała Muzyka żałobna Lutosławskiego, a Kazimierz Kord prowadził zespół Sinfonia Varsovia. Artysta wielokrotnie powracał do Koncertu na orkiestrę, Wariacji symfonicznych, Livre pour orchestre, Mi-parti czy Symfonii również poza Polską. Z Sudwestfunk Orchester Baden Baden przygotował III Symfonię.

Również dzięki Kazimierzowi Kordowi za życia Witolda Lutosławskiego powstała idea „Konkursu kompozytorskiego”. Początkowo jego organizatorem była Filharmonia Narodowa, a od 2004 r. Towarzystwo im. Witolda Lutosławskiego.

Kazimierz Kord dokonał wielu nagrań dla firm płytowych EMI, Philips, Decca, a w Polsce między innymi dla firmy CD Accord nagrał wszystkie symfonie Ludwiga van Beethovena. Ta sama firma dokonała nagrania podczas prawykonania Missa pro pace Wojciecha Kilara, które to dzieło Kazimierz Kord zamówił u kompozytora na stulecie Filharmonii Warszawskiej. Artysta posiada liczne nagrody oraz odznaczenia krajowe i zagraniczne.

as

Posłuchaj wypowiedzi Kazimierza Korda o Witoldzie Lutosławskim