facebook

Wojciech Michniewski

image


Dyrygent i kompozytor, urodzony w 1947 roku w Łodzi. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie – dyrygenturę pod kierunkiem S. Wisłockiego, teorię muzyki oraz kompozycję u A. Dobrowolskiego. Wraz z K. Knittlem i E. Sikorą utworzył grupę kompozytorską KEW. Jego utwór Szeptet na 2 soprany, 2 mezzosoprany, 2 alty i kulturystę (1973) uzyskał w 1975 nagrodę włoskiego Radia i Telewizji "Premio RAI". W 1974 Wojciech Michniewski zdobył wyróżnienie na Ogólnopolskim Konkursie Dyrygenckim w Katowicach, w 1977 – I nagrodę i Złoty Medal na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. G. Cantellego w mediolańskim Teatro alla Scala, a w 1978 – brązowy medal na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. E. Ansermeta w Genewie. W latach 1973-78 związany był z Filharmonią Narodową, początkowo jako dyrygent- asystent, a od 1976 jako etatowy dyrygent. Od roku 1979 do 1981 był dyrektorem artystycznym Teatru Wielkiego w Łodzi, sprawując równocześnie (do 1983) funkcję kierownika muzycznego sceny współczesnej w Warszawskiej Operze Kameralnej. Następnie (1984-87) był etatowym stałym dyrygentem gościnnym Polskiej Orkiestry Kameralnej, pełniąc ważną rolę w jej transformacji w znaną dziś Sinfonię Varsovię, a od 1987 do 1991 stał na czele Filharmonii Poznańskiej jako jej dyrektor naczelny i artystyczny. Po 1991 Wojciech Michniewski zdecydował nie przyjmować żadnej propozycji stałej współpracy i dyryguje wyłącznie gościnnie. Jest dyrygentem bardzo wszechstronnym, prowadzi zarówno koncerty symfoniczne, jak i spektakle operowe, a obok repertuaru klasycznego jest szczególnie ceniony za interpretacje muzyki współczesnej.


Wojciech Michniewski w rozmowie radiowej z Ewą Szczecińską wspominał, że kompozytora poznał około 1973 roku, gdy rozpoczął swoją współpracę z Filharmonią Narodową. Ich bliższa znajomość umożliwiło zaproszenie Wojciecha Michniewskiego parę lat później do wykonania wraz z Lutosławskim jego Trzech Poematów Henri Michaux. Na pytanie o symfonie Lutosławskiego w tym samym wywiadzie odpowiedział: „III i IV dyryguję, gdy tylko nadarzy się okazja, bo bardzo je lubię. Jedna z nich jest wybitna, a druga wybitnie piękna”.
Na płytach ukazało się kilka dzieł Witolda Lutosławskiego pod batutą Wojciecha Michniewskiego – oprócz wspomnianych Trzech Poematów, na płycie Somm Recordings znalazły Novelette, II Symfonia oraz Fanfara dla Louisville nagrane podczas festiwalu Breaking Chains w roku 1997. Wraz z Sinfonią Varsovią, Michniewski nagrał Partitę (z Krzysztofem Jakowiczem), Muzykę żałobną, Uwerturę na smyczki, Gry weneckie oraz Interludium. Ta płyta wytwórni CD Accord w 1996 roku otrzymała nagrodę Fryderyka. Ponadto na płycie Polskiego Radia Hommage à Lutosławski ukazało się nagranie Interludium.
Wojciech Michniewski otrzymał 7 lutego 2015 roku w Warszawie podczas koncertu festiwalu „Łańcuch” XII w Studiu Koncertowym Polskiego Radia, Medal Roku Lutosławskiego za wybitny wkład w upowszechnienie muzyki i wiedzy o kompozytorze.

Biogram na podstawie oficjalnej notki dyrygenta oraz sw

Rozmowa Ewy Szczecińskiej z Wojciechem Michniewskim na temat muzyki Witolda Lutosławskiego (Program II Polskiego Radia)