facebook

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej

image

Pierwszy koncert w wykonaniu Filharmonii Warszawskiej odbył się 5 listopada 1901 r. w nowo wybudowanym gmachu. Orkiestrą dyrygował współzałożyciel Filharmonii, jej pierwszy dyrektor muzyczny i dyrygent Emil Młynarski, a jako solista wystąpił Ignacy Jan Paderewski.

Już przed I wojną światową i w okresie międzywojennym stała się głównym ośrodkiem życia muzycznego w Polsce oraz jedną z ważniejszych instytucji muzycznych w Europie.

W pierwszych latach po II wojnie światowej koncerty orkiestry odbywały się w teatrach i halach sportowych. 21 lutego 1955 r. w miejsce wcześniejszej siedziby zniszczonej nalotami niemieckimi otrzymała nowy gmach i status Filharmonii Narodowej. Pod kierownictwem Witold Rowicki odzyskała swój prestiż wiodącego zespołu symfonicznego w Polsce. W latach 1955-58 funkcję dyrektora artystycznego sprawował Bohdan Wodiczko, by przekazać ją ponownie Rowickiemu. W 1977 r. stanowisko to objął Kazimierz Kord, a od stycznia 2002 do sierpnia 2013 r. dyrektorem naczelnym i artystycznym Filharmonii Narodowej był Antoni Wit. Od 1 września 2013 r. funkcję dyrektora pełni Wojciech Nowak, dyrektora artystycznego zaś – Jacek Kaspszyk.

Dziś Orkiestra cieszy się popularnością i uznaniem na całym świecie. Odbyła niemal 140 tournée na pięciu kontynentach, występowała we wszystkich najważniejszych salach koncertowych świata. Orkiestra Filharmonii Narodowej regularnie bierze udział w Międzynarodowych Konkursach Pianistycznych im. F. Chopina w Warszawie i w Festiwalu „Warszawska Jesień". Nagrywa dla Polskiego Radia i Telewizji, polskich i zagranicznych firm płytowych oraz na potrzeby filmu. Dokonania Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Narodowej bywały wielokrotnie nagradzane prestiżowymi nagrodami fonograficznymi, m.in. Grammy 2013 (i sześć innych nominacji do tej nagrody) za nagrania dzieł oratoryjnych Pendereckiego i Szymanowskiego, Diapason d’Or, ICMA, Gramophone, Record Geijutsu, Classical Internet Award, Cannes Classical Award, Fryderyki.

Notka na podstawie materiałów Filharmonii Narodowej.


Witold Lutosławski z Orkiestrą Filharmonii Narodowej najpierw zetknął się jako słuchacz. Z okazji jubileuszu instytucji pisał: "przebiegam myślą wszystkie najważniejsze momenty, jakie danym mi było przeżyć w sali przy ulicy Jasnej, zdając sobie sprawę z tego, że wniosły one w moje życie więcej, nauczyły mnie komponować lepiej niż to mogła uczynić nauka w najlepszej nawet muzycznej uczelni", dalej wspominając, wykonanie IX Symfonii Beethovena słuchanej "mającej nie więcej niż siedem lat", III Symfonii "Pieśń o nocy" Karola Szymanowskiego, która "prowadziła mnie w zupełnie dla mnie wówczas nowy, czarodziejski świat, którego istnienia nie mogłem przedtem nawet się domyślać" czy intensywne przeżycia podczas występów J. Hofmana, W. Giesekinga, V. Horowitza, B. Hubermana, P. Kochańskiego, B. Waltera, E. Ansermeta i O. Klemperera.

Pierwsze utwory orkiestrowe Lutosławskiego wykonywała przedwojenna Orkiestra Filharmonii Warszawskiej. 28.05.1933 roku pod batutą Józefa Ozimińskiego pierwszy raz wykonano muzykę baletową Lutosławskiego do dramatu Harun al Raszyd. Pięć lat później, w roku 1938 pod batutą Tadeusza Wilczaka premierę ma praca dyplomowa kompozytora – Lacrimosa na sopran, chór i orkiestrę. Również w latach powojennych szereg utworów Witolda Lutosławskiego związanych jest z Orkiestrą Filharmonii Narodowej – dla zespołu i na zamówienie Witolda Rowickiego powstaje i przez nich zostaje prawykonany Koncert na orkiestrę. Również kompletna wersja Gier weneckich po raz pierwszy zabrzmiała w tym samym wykonaniu podczas Warszawskiej Jesieni (16.09.1961).

Orkiestra Filharmonii Narodowej ma na swoim koncie również serię polskich prawykonań kluczowych dzieł kompozytora np. Koncertu fortepianowego z Krystianem Zimermanem pod batutą Witolda Lutosławskiego (22.09.1988). Ostatni raz Witold Lutosławski dyrygował w Polsce 25 września 1993 roku, prowadząc Orkiestrę Filharmonii Narodowej podczas Warszawskiej Jesieni. Wykonano wówczas I i IV Symfonię, Les espaces du sommeil oraz Łańcuch III. To i również wiele innych koncertów z muzyką Witolda Lutosławskiego w wykonaniu orkiestry zarejestrowano i wydano na płytach.

W trakcie trwania Roku Lutosławskiego orkiestra wykonała większość dzieł symfonicznych kompozytora. Pod batutą Jacka Kaspszyka zabrzmiała III i IV Symfonia, Antoniego Wita III Symfonia, a Stanisława Skrowaczewskiego I Symfonia. Z orkiestrą wystąpili też znakomicie soliści: Anne-Sophie Mutter w Łańcuchu II i Particie, Ian Bostridge w Paroles tissées, a Krystian Zimerman w Koncercie fortepianowym.

Orkiestra Filharmonii Narodowej otrzymała 25 stycznia 2014 w Warszawie podczas koncertu na zakończenie Roku Lutosławskiego w Filharmonii Narodowej, Medal Roku Lutosławskiego za wybitny wkład w upowszechnienie muzyki i wiedzy o kompozytorze.

sw